Marieke Lips

Marieke Lips heeft rechten gestuurd aan de Universiteit van Amsterdam. Zij is zich daarbij gaan richten op een minor jeugdrecht. Dit zodat zij naast het juridisch kader rondom kinderen ook kunde op kon doen op het gebied van de ontwikkeling en hechting van kinderen. Vanuit haar studie en aanvullende opleidingen en trainingen is Marieke zich gaan inzetten voor kinderen, hun positie en hun rechten. Marieke is verder bedenker van het functieprofiel Kindbehartiger. De rechtspositie van kinderen en sociaal-emotionele vraagstukken komen binnen deze rol samen. Marieke heeft de rol van de Kindbehartiger met andere professionals de afgelopen jaren verder doorontwikkeld en vervult de rol van de Kindbehartiger ook via haar eigen praktijk KidsInbetween. Marieke is naast Kindbehartiger ook gespecialiseerd in systemisch werk, opgeleid tot bijzondere curator in Jeugdzaken en zelfstandig docent. Verder is zij betrokken geweest bij projecten rondom de positie van kinderen in een scheidingssituatie, heeft zij ervaring in het voeren van politieke lobby, verzorgt zij lezingen en trainingen en schrijft columns. Daarnaast heeft zij het boek ‘Bekrast‘ uitgebracht over de impact van een vechtscheiding op een kind en de zoektocht om het verleden los te laten. Ook heeft zij het kinderboekje ‘de kleine kolibrie laat zijn hart spreken’ geschreven en de gesprekskaarten recht uit mijn hart ontwikkeld. Marieke werkt samen met partijen aan initiatieven ten behoeve van kinderen in een scheidingssituatie en het ouderschap tijdens en na de scheiding. Tenslotte zet zij zich in om vraagstukken binnen de jeugdsector op te lossen in het belang van de stem van kinderen in een scheidingssituatie. Dit onder het motto ‘inspireren, verbinden, versterken‘ alsmede het feit dat de stem van het kind de sleutel is naar de onbezorgde toekomst van het kind.​

One Comment

  1. MiA
    27 juli 2019 @ 20:25

    Ik ga uit van niets minder dan goede bedoelingen… alleen dat wat er in de titel wordt aangegeven, wordt niet geleverd. Welke vraag? Welke vraag zou je moeten stellen? Zolang het rechtsssysteem van nu de kinderen in vechtscheidingen zouden moeten redden, weet ik uit eigen ervaring dat die kans nagenoeg nihil is. Ik maak mij als moeder enorme zorgen over dit thema en de beschadigingen die het huidige rechtssysteem en dat van de geestelijke gezondheidszorg deze ‘gescheiden’ kinderen ongewild toebrengt. Niets liever zou ik daar een diepgaande, oprechte dialoog over aangaan. Wie gaat dat met me aan?